30-12-06

Nog even thuis

Berichtje van Ventje:

 

Vandaag is Anneke nog eens enkele uurtjes naar huis gekomen. Wellicht zal dit de laatste keer geweest zijn. Het was fijn om nog eens samen thuis te eten en te praten. Schattebolleke en Engeltje hebben hun nieuwjaarbrieven gelezen. Anneke wordt elke dag een beetje zwakker en zal binnenkort niet meer haar ziekenhuisbed kunnen verlaten.

 

Ze heeft jullie berichtjes gelezen en wil jullie hartelijk danken voor de vele lieve reacties en woorden van steun!

19:07 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (37) |  Facebook |

26-12-06

Nog eens een paar uurtjes

Nog eens een paar uurtjes thuis spenderen. Kerstavond hebben we ook zo doorgebracht en dat was genieten maar erg vermoeiend, heb het een paar dagen moeten bekopen met extra slaap en pijn. Vandaag zijn de kids van huis en zijn het enkel Ventje en ik. Ik weet niet of ik veel gepend krijg en in wat voor staat de letters voor mijn ogen zullen flitsen, maar ik ben er nog wel al voel ik dat ik elke dag wat meer achteruit ga en moeër word. Time will tell. of ik mijn volgende mijlpaaltje haal. Elke dag een beetje, vermoed ik, al zijn er dagen dat ik geen zin meer heb en of ik me afvraag of die paal nog wel de moeite is. Het afscheid nemen valt me zwaar en dat weegt ook door, voor ons allen. Dadelijk op mijn zeteltje en dan terug de wijde wereld in, hm, hm....

Wens julllie ondertussen heel veel liefs en zend julllie vele kussen voor alle lieve wensen. Love ya !

17:11 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

23-12-06

Vandaag iets beter

Berichtje vanuit het ziekenhuis:

 

Tijd voor een blog.
Vandaag voel ik me iets beter. Mijn oog - hand coördinatie verloopt stroef, dus ik zal Ventje moeten vragen dit in begrijpelijke taal om te zetten.

De resultaten van de scan waren goed in die zin dat er geen uitzaaiïngen zijn in de hersenen. Dat wil zeggen dat m'n lever nu volledig kapot is. No more chemo. Enkel wachten.

What a choice. It's not fair.

Morgen (Kerstavond) hoop ik wat tijd thuis door te brengen met de familie. Het zal zwaar worden en vermoeiend maar ik kijk er toch naar uit...

 

Liefs,

Anneke

19:52 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (33) |  Facebook |

22-12-06

Niet goed

Het gaat niet zo goed met Anneke.

Na een suffige, verwarde nacht, ben ik opgenomen in het ziekenhuis, op zoek naar de oorzaken. Het is een angstaanjagende periode.

Ventje zal m'n blogje en m'n hotmail-account een beetje opvolgen.

Dat 's it for now. Hope to talk to you soon...

 

Anneke

21:36 Gepost door Anneke | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

17-12-06

Moe...

Moe, moe, moe... en nog eens moe. Te moe om pap te zeggen, te moe om ook maar iets te doen. Alleen slapen, soezen en suffen.

See you when I'm awake again. Ooit. Eens...

17:13 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

15-12-06

Ter plaatse rust !

Even laten weten dat ik nog meedraai in de drukke dagen voor kerst. Nu ja, meedraaien is misschien veel gezegd. Ons weekend was leuk, maar vermoeiend en de darmproblemen waren een beetje spelbreker. De kids hebben zich in ieder geval reuze geamuseerd en Ventje ook wel denk ik, al moest die de meeste dingen alleen ondernemen.

Dinsdag heb ik - net op tijd volgens mij - een nieuwe dosis chemo gekregen, dus alles staat hier even op een slaperig en tegelijk slapeloos laag pitje. Aan de kerstfeestvoorbereidingen en de kadookes moeten we nog beginnen...

Hopelijk krijg ik later nog iets zinnigers op uw scherm getoverd, maar voorlopig moet u het hier mee doen....

Maar niet vooraleer ik u allen nog eens goed vastpak en bedank voor de lieve wensen : *smak*

09:32 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

08-12-06

Genieten !

Eindelijk tijd om eens op mijn blogje te gaan kijken. Gisteren was er écht geen gelegenheid voor. Bedankt voor alle lieve verjaardagswensen die ik van jullie ontving. Ik was echt wel ontroerd.

Het was een geweldige dag gisteren en ik heb er écht van genoten, hoewel het ook wel druk en vermoeiend was. Bezoek, telefoontjes, berichtjes, feest, lekker eten, mooie cadeau's. Een beetje overdonderend allemaal, eigenlijk. Ook best wel een paar traantjes weggepinkt, maar toch vooral zaaaaalig genieten !

Ventje en de kids hadden hun best gedaan met mooie tekeningen en verrassingeschenkjes en een zelfgemaakt gedicht/lied dat met veel enthousiasme werd opgevoerd. Traantjes van ontroering dus...

Dé grootste verrassing van de dag werd echter bezorgd uit het verre Portugesië met een videoboodschap van Crisje,  een heuse samenzwering met Ventje. Ik heb mij een breuk gelachen maar het was ook wel erg aangrijpend en vooral héél héél lief.

Bedankt Crisje en Ventje om dit te regelen. I love you !!!

Het zal nog wel even duren vooraleer ik iedereen die mij een berichtje stuurde kan antwoorden en ieder geval al zeker tot maandag want zoals gezegd breien we er nog een stukje aan en vertrekken we straks lekker op weekend om met zijn allen te genieten ....

Maar eerst gaat Anneke nu een beetje rusten ....

12:08 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

04-12-06

Alweer

Ik zal de nacht alweer in mijn benedenbedje doorbrengen wegens broebelende darmproblemen. Ergens zit er iets fout in de combinatie van de medicijnen die ik krijg voor mijn maag en mijn darmen, de ontstekingsremmers, de plaspillen en alle andere rotzooi die ik tegenwoordig mijn strot inram. Een geluk dat ik nog gemakkelijk pillen kan slikken want anders zou dat een drama zijn. Dus nu is het een kwestie van eliminatie om te bepalen welke pil er schuld aan heeft dat ik zo veel tijd in het kleinste kamertje moet doorbrengen.

Beneden slapen klinkt erger dan het eigenlijk is. Het is inderdaad een beetje eenzaam, hoewel onze Zwette meestal wel voor slecht getimed gezelschap zorgt, maar verder hoef ik dan toch niemand te storen. Het heeft geen zin om met twee te liggen wakker zijn.  Als ik nu niet kan slapen kan ik rustig wat lezen, muziek beluisteren of gewoon liggen suffen voor de visbak..... Bovendien  hebben we nu een degelijk ziekenhuisbed in plaats van een krakkemikkige zetel, wat ook wel aangenaam is :-).

Verder gaat het met mij eigenlijk redelijk goed. Ik heb een heleboel meer energie dan pakweg een maand geleden en kan dus ook veel meer doen. Vandaag ben ik bijna de hele dag in de weer geweest met het ordenen van mijn blogtekstjes zodat ik ze kan bewaren voor het nageslacht. Nu moet ik nog een manier bedenken om ze keurig  en vooral duurzaam op te bergen. Niet gewoon in een map of een klasseur, maar ik zou er kleine, mooie boekjes van willen maken, die echt blijvend zijn. Gewoon laten binden in een copycenter of zo is misschien al goed genoeg, als er maar een stevige kartonnen omslag rond kan, die ik eventueel kan versieren. Missschien heeft iemand van jullie nog een idee?

Ik ga nu toch maar een poging doen om te slapen, want morgenvroeg zeven uur staat de rest van het gezin in de woonkamer. Gelukkig kan ik me dan nog even omdraaien ;-) en met oordopjes in hoor ik lekker niks.

Slaapwel en alle liefs

 

23:52 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

Update - update - update

Driewerf hoera !

Het werkt ! We hebben al antwoord gekregen van het supportteam en het probleem is opgelost. Als het goed is mag het ook gezegd worden.

De mama heeft  het spelletje ondertussen geïnstalleerd, dus er is er één die wreed content ga zijn als ze van school komt ....

Al moest ik mij natuurlijk wel inhouden om er zelf al niet aan te beginnen natuurlijk....

15:00 Gepost door Anneke in Het kleine grut | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Verdomde computerspellen

De  Sint is geweest en ik denk tot ieders tevredenheid, behalve die van mama en papa. Engeltje was immers al vanaf zes uur de bovenverdieping op stelten aan het zetten en aangezien ik de dag voordien én de nacht grotendeels op het toilet had doorgebracht wegens acute diarree (vermoedelijk een slechte combinatie van medicijntjes), vond ik het alles behalve aangenaam om zo vroeg met nieuwsgierige neusjes geconfronteerd te worden. U moet weten dat ik tijdens zulke nachten in mijn bedje beneden slaap om de rest niet te veel te storen, maar ik kon meteen delen in de sintvreugde, puzzels beginnen maken en spelletjes installeren en uitleggen.

 

Mijn vreugdevolle vlijt slonk echter zienderogen toen bleek dat het spel dat Schattebolleke had gekregen niet te installeren was op de PC. Ze kreeg van ons het uitbreidingspakket "Huisdieren" voor de Sims 2, maar meteen bij het ingeven van het serienummer loopt het al mis. Het programma zet alle kleine letters om in hoofdletters en zegt dan dat de code niet klopt. We hebben al geprobeerd om de virusscanner en de firewall uit te schakelen maar dat lukt ook niet. Wij zijn dan ook maar amateurkes als het op computertjes aankomt. Als er iemand - halllooo iemand !!!! - een oplossing weet, is die zeer welgekomen want Schattebolleke zou graag met de diertjes spelen. We hebben al een mail gestuurd naar het support-team, maar dat kan waarschijnlijk nog wel even duren vooraleer we daar een oplossing te pakken krijgen.

 

Voilà, even een update. Nu ga ik rusten want ik ben een beetje te veel aan het doen, vrees ik...

14:13 Gepost door Anneke in Het kleine grut | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-12-06

'k Heb de bibber in mijn knieën ...

sinterklaas-piet-wmaster

 

... want vannacht komt Sinterklààààaaaaaas !

 

Hoe oud ze ook zijn en hoezeer ze het schoentje zetten reeds door hebben, ze kijken er toch nog steeds naar uit. Omdat de twee oudsten op 6 december midden in de proefwerken zitten, hebben we beslist de Sint deze nacht alvast uit te nodigen zodat ze morgen toch noch even tijd hebben om te "spelen".

Straks dus alles nog netjes klaar zetten, zorgen dat de kleine Zwette niet bij de chocolade kan en dan hopen dat ze ten minste tot zeven uur in hun bedje blijven liggen. Vooral voor Engeltje kan dat een probleem geven. Die is zowiezo meestal al om zes uur wakker...

En al worden de liedjes wat minder enthousiast gezongen dan vroeger, ze zijn wel verplicht. Geen liedjes, geen Sint.

 

Dat wordt weer worteltjes en klontjes eten straks....

21:47 Gepost door Anneke in Het kleine grut | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

01-12-06

At last

archangel

 

Eindelijk nog eens kans om op de pc te komen. Woensdagen,  vermoeidheid en de voortdurende last van mijn maag- en darmkwalen waren weer spelbreker. Bovendien bracht ik deze week dan ook nog twee dagen in chemocity door. Tevergeefs, want beide keren stonden mijn witte bloedcellen te laag om chemo te kunnen krijgen. Vandaag was het bovendien extra tegen mijn zin, omdat ik er zo op gebrand was om volgende week een beetje convenabel te zijn en de chemobijwerkingen zo veel mogelijk te vermijden.

De dosis die ik krijg is eigenlijk volgens de dokters verwaarloosbaar, maar als je al anderhalf jaar aan een stuk wel iets van chemo in je lijf hebt zitten, heb je ook niet veel nodig. Verwaarloosbaar of niet, hij werkt in ieder geval wel. Mijn leverwaarden zijn verbeterd en ook mijn tumormarker gaat in dalende lijn en is al gehalveerd ten opzichte van de situatie in augustus.

De komende week ziet er dan ook veelbelovend uit. De week van de eerste mijlpaal die ik voor ogen had. Het eerste tussendoel dat ik wou bereiken. "Deadline" klinkt hier echt wel luguber. Mijn 40ste verjaardag vieren en er iets speciaals van maken, omdat het waarschijnlijk de laatste is. Mirakels nog steeds welkom uiteraard. Ik weet wel dat die iets meer tijd vragen, maar je weet maar nooit. Waarschijnlijk ben ik één van de weinigen die er zo op gebrand is 40 te worden. Anyway. Donderdag is dé dag. Het menuutje is al opgesteld: kreeft, tarbot met hollandaisesaus en groentjes en tiramisu. Allemaal Anneke's favorieten en licht verteerbaar en van bij de traiteur, anders is er veel te veel werk aan.

Vrijdag vertrekken we dan met zijn allen voor een weekendvakantie naar Centerparcs. Kerstexamens of niet, nog eens samen op vakantie gaan stond ook op mijn Wish List en dit was de geschikte timing. Niet meer uitstellen nu, gewoon DOEN. Met die vakantie slaan we trouwens meteen veel vliegen in één klap, want volgende dingen stonden er ook nog op : nog eens zwemmen en broebelen, genieten van de luxe van een bad, open haard, gewoon nog eens met het hele gezin samen zijn ... De twee oudsten kunnen ginder ook wel studeren en als hun rapporten wat minder zijn, tja dan is dat maar zo. Er zijn momenteel andere prioriteiten.

Die verjaardag is inderdaad voor mij een mijlpaal en ik heb er nog andere gesteld en zo leef ik van datum naar datum. Maar lopen we niet allemaal heel ons leven van datum naar datum, van doel naar doel? Zolang we blijven lopen is er niks aan de hand, me dunkt en ik geniet ervan met volle teugen.

Het voelt wel heel vreemd om alles "waarschijnlijk voor de laatste keer" te doen en tegelijkertijd hopen dat het niet zo is en dat je de boel aan het belazeren bent. Het geeft een volledig ander perspectief aan het leven. Compleet surrrealistisch. Grappig vind ik trouwens dat niemand nog een cadeau kan bedenken om me te schenken. Net of het zijn kosten op het sterfhuis. Ik weet er nochtans wel een paar. Gewoon dingen waar ik nu van kan genieten en zolang het niet voor het huishouden is, is het ok. Ik ben niet moeilijk hoor, gewoon een beetje  lastig.

 

20:57 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |