01-12-06

At last

archangel

 

Eindelijk nog eens kans om op de pc te komen. Woensdagen,  vermoeidheid en de voortdurende last van mijn maag- en darmkwalen waren weer spelbreker. Bovendien bracht ik deze week dan ook nog twee dagen in chemocity door. Tevergeefs, want beide keren stonden mijn witte bloedcellen te laag om chemo te kunnen krijgen. Vandaag was het bovendien extra tegen mijn zin, omdat ik er zo op gebrand was om volgende week een beetje convenabel te zijn en de chemobijwerkingen zo veel mogelijk te vermijden.

De dosis die ik krijg is eigenlijk volgens de dokters verwaarloosbaar, maar als je al anderhalf jaar aan een stuk wel iets van chemo in je lijf hebt zitten, heb je ook niet veel nodig. Verwaarloosbaar of niet, hij werkt in ieder geval wel. Mijn leverwaarden zijn verbeterd en ook mijn tumormarker gaat in dalende lijn en is al gehalveerd ten opzichte van de situatie in augustus.

De komende week ziet er dan ook veelbelovend uit. De week van de eerste mijlpaal die ik voor ogen had. Het eerste tussendoel dat ik wou bereiken. "Deadline" klinkt hier echt wel luguber. Mijn 40ste verjaardag vieren en er iets speciaals van maken, omdat het waarschijnlijk de laatste is. Mirakels nog steeds welkom uiteraard. Ik weet wel dat die iets meer tijd vragen, maar je weet maar nooit. Waarschijnlijk ben ik één van de weinigen die er zo op gebrand is 40 te worden. Anyway. Donderdag is dé dag. Het menuutje is al opgesteld: kreeft, tarbot met hollandaisesaus en groentjes en tiramisu. Allemaal Anneke's favorieten en licht verteerbaar en van bij de traiteur, anders is er veel te veel werk aan.

Vrijdag vertrekken we dan met zijn allen voor een weekendvakantie naar Centerparcs. Kerstexamens of niet, nog eens samen op vakantie gaan stond ook op mijn Wish List en dit was de geschikte timing. Niet meer uitstellen nu, gewoon DOEN. Met die vakantie slaan we trouwens meteen veel vliegen in één klap, want volgende dingen stonden er ook nog op : nog eens zwemmen en broebelen, genieten van de luxe van een bad, open haard, gewoon nog eens met het hele gezin samen zijn ... De twee oudsten kunnen ginder ook wel studeren en als hun rapporten wat minder zijn, tja dan is dat maar zo. Er zijn momenteel andere prioriteiten.

Die verjaardag is inderdaad voor mij een mijlpaal en ik heb er nog andere gesteld en zo leef ik van datum naar datum. Maar lopen we niet allemaal heel ons leven van datum naar datum, van doel naar doel? Zolang we blijven lopen is er niks aan de hand, me dunkt en ik geniet ervan met volle teugen.

Het voelt wel heel vreemd om alles "waarschijnlijk voor de laatste keer" te doen en tegelijkertijd hopen dat het niet zo is en dat je de boel aan het belazeren bent. Het geeft een volledig ander perspectief aan het leven. Compleet surrrealistisch. Grappig vind ik trouwens dat niemand nog een cadeau kan bedenken om me te schenken. Net of het zijn kosten op het sterfhuis. Ik weet er nochtans wel een paar. Gewoon dingen waar ik nu van kan genieten en zolang het niet voor het huishouden is, is het ok. Ik ben niet moeilijk hoor, gewoon een beetje  lastig.

 

20:57 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

*** Hé Anneke, ben blij dat je waarden zo fel gedaald zijn, ik blijf hopen hoor. Echt waar, wie weet morgen of volgnende week, je weet maar nooit. Maar het kàn hé, al was het maar een halve procent, maar het blijft een kansje hé. En voor de rest gewoon voortdoen zoals je doet. En hopen dat je achteraf misschien kunt lachen en zeggen, weet je nog toen ik veertig werd, wat hebben we toen ongeweten de boel nogal belazerd hé! En ondertussen hé Anneke, genieten van al wat je krijgt! En van mij krijg je een stevige knuffel en een zoen!

Liefs, Inge

Gepost door: inge | 01-12-06

van doel tot doel ja anneke, dat ken ik... al ziet een mens het telkens vanuit zijn eigen perspectief...

Anderzijds weet jij ook alles met die posts van je in perspectief te zetten... waarvoor een dankjewel...

Weet je: ik zal je morgen helpen blazen, veertig kaarsjes zijn niet niets... Daarom: dat geef ik je cadeau: een zakje meehelplucht om ze alle veertig uit te krijgen.

Van harte proficiat, en als dat haardvuur volgende week knettert daar in Center Parcs... Weet dan dat wij je allen, tesamen met je hele gezin, een warm hart toe dragen! x

Gepost door: abnormalia | 01-12-06

waw! Jouw verjaardagsmenu ziet er heerlijk uit! Ik hoop tevens dat het je smaken zal.
Geniet van Center Parcs, en laat die memel in je hoofdje achterwege!

Gepost door: chinezeke | 01-12-06

=^..^= mijn wens voor jou is dat je per dag MINSTENS één keer écht hartelijk kunt lachen!!!!

Gepost door: Talleke | 02-12-06

Je bent een supervrouw! Echt!
Héél héél héél veel broebelplezier gewenst in Centerparks!
Véle dikke knuffels en tot binnenkort tot blogs weer :-)

Gepost door: Daphné | 02-12-06

Smak Dag Anneke,
Wat fijn dat je marker en leverwaarden serieus gedaald zijn. Dat geeft je waarschijnlijk moed en zeker hoop, ik blijf hier in ieder geval hopen en kaarsjes branden bij mijn boeddha opdat een wonder zich voltrekt daar bij jullie.
Geniet van je 40e verjaardag, van het lekkere eten en drinken en van het gezelschap. En verder heel veel plezier in Center Parcs. Laat het haardvuur maar eens goed knetteren en die schoolboeken, ach, dat komt later wel. Leuke dingen doen met elkaar is nu veel belangrijker!
Knuffel

Gepost door: Elly | 02-12-06

lief anneke een dikke zoen voor jou
grts
vhike

Gepost door: vhike | 02-12-06

1. Blij dat het wat beter gaat en dat je marker daalt...da's goed nieuws
2. Blij dat je van je 40ste verjaardag een waar feest maakt.
3. Geniet van zwemmen, broebelen, open haard en vooral de tijd samen
4. en tot slot een dikke knuffel....

Gepost door: Crisje | 02-12-06

Hoi Anneke
Die rapporten lijken nu inderdaad even bijzaak.
Samen zijn heeft voorrang.
En inderdaad, we leven altijd van datum naar datum... en we zouden beter stilstaan bij kleine dingen.
Raar dat niemand nu iets voor je kan verzinnen - er zijn toch zovele dingetjes die ze kunnen bedenken!
Maar goed.
En, mmmm, die verjaardagsmenu! Nog een plaatsje over ;-)...
Geniet van alle kleine dingen, van je gezin, van dat kleine zwarte viervoetertje daar bij je in de buurt...
Knuffel.

Gepost door: lavender faery | 02-12-06

De commentaren zijn gesloten.