19-11-06

De beuk erin

Het is vreemd en bizar wat de wetenschap binnen afzienbare tijd dood te gaan met je doet. Vorige week was ik helemaal verkrampt door de heavy stuff eerder vermeld. Mijn maag kon het letterlijk niet meer slikken en ik bracht meer tijd liggend dan zittend of staand door.

My mind playing tricks, alsof bij het simpel besef van zo'n alles omdraaiend, alles omvattend, eigenlijk alledaags iets, meteen ook een knop in je hoofd wordt omgeschakeld. Zo van, ik ga nu dood, ik moet toch op zijn minst proberen me daar dan ook naar te gedragen en zielig liggen wezen op de bank. Kijk mij nu eens ellendig wezen.

Fout bezig. Duidelijk. Zolang het tegendeel niet bewezen is, ben ik nog steeds wel in leven. Misschien niet altijd even springlevend, maar de vonk diep in mij die is er nog wel en ik ben niet van plan die meteen te los te laten.

Vandaag hebben we dus de beuk erin gezet en heb ik al een hele hap uit de papierrommel genomen. Orde in huis creëert nog steeds rust in mijn hoofd en ook mijn maag lijkt het best te vinden zo. Nog steeds heel wat te doen, maar beetje bij beetje kom ik er wel en geraak ik ook door dat must do lijstje zodat ik na mijn verjaardag in volledige en volkomen innerlijke rust en uiterlijke orde, mij kan concentreren op het afwerken van mijn "ik zou nog willen-lijstje", maar dat houden jullie nog te goed...

 

images

 

21:13 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

Commentaren

en vonken... kunnen vuurwerk geven!
spetter jij maar!
x knuffel x

Gepost door: abnormalia | 19-11-06

ik kom je een duwtje geven in de goede richting

Gepost door: mieke | 20-11-06

Gelijk heb je, eerst de ballast overboord gooien en daarna de vonken gebruiken om je lijstje van leuke dingen af te werken.
Knuffeltje

Gepost door: Elly | 20-11-06

Ik kan me voorstellen... dat orde in huis ook de chaos in je hoofd 'n beetje geordend krijgt... Veel moed en kracht, wens ik je toe, zodat dit snel achter de rug is en er hopen tijd volgt voor leuke dingen!

Big hug!

Gepost door: Zita | 20-11-06

Go 4it!!! En héél véél succes!!!
Als we met iets op je lijstje kunnen helpen moet je 't maar zeggen hé!

Gepost door: Daphné | 20-11-06

** Probeer toch te genieten van elke dag...
Zo'n enorm gevoel van respect heb ik voor jou.
Dat noemen ze nu eens optimisme waar jij van spreekt.
WAUW

Gepost door: bibien | 21-11-06

via Talleke kom ik hier terecht....ik wens je nog heel mooie momenten in harde tijden, liefs Viv en Woeffie

Gepost door: viv | 21-11-06

Ongelooflijk ben jij, Anneke. Met heel veel bewondering voor je!
Dikke knuffel;-)

Gepost door: nicole | 21-11-06

Misschien een ideetje Ik heb tegen dat ik ooit per ongeluk onder een truck loop een video in huis liggen. Een video per kind, met beelden van mezelf. Ik vertel over de zwangerschap, de babytijd van mijn kinderen. Wat me aan hun ontroert, waarom ik ze zo graag zie, wat ik zo leuk vind aan hun guitige streken. Ik vertel over mijn dromen als moeder, wat ik voor ze wens, dat ik altijd-altijd trots op hun zal zijn, wat-er-ook... Ik sluit af, met 'ik ben je mama. Je ziet me niet, maar ik zal er altijd zijn.'
Ook voor de papa ligt er per kind een videocassette. Die wordt af en toe aangevuld. Mocht er ooit iets gebeuren, dan hebben ze dat nog. En gebeurt er niks, dan krijgen ze dei op hun achttiende verjaardag. Misschien een idee om voor je kinderen, per kind zo'n cassette, of beter nog dvd te maken? Mij maakt het geruster om te weten dat wat er ook gebeurd, ze altijd zullen weten wie we waren, en wat we voor hen voelden, en dat ze het op moeilijke momenten kunnen afspelen.

k wens je veel sterke momenten en heel veel vuurwerk nog!
Liefs en groetjes,
Inge

Gepost door: inge | 21-11-06

Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat, maar ook de sporen die je achterlaat".
Door het lezen van jouw dagboek in november, versta ik nu eindelijk de volle
betekenis van dit gezegde, dat ik al lang geleden noteerde. Ik zie nu de waarde-
volle sporen die jij achterlaat in het hart van jouw man en jullie kinderen, en dit
vanuit die diepere wezensvonk in jezelf die het je mogelijk maakt te doen wat je
nu allemaal doet vanuit zoveel verworven wijsheid. Ongelooflijk knap, hoor.
Mijn eigen moeder moest mij ook loslaten, ook ingevolge kanker, toen ik l6 j.was
(ik ben er nu 68) en nog spreek ik alle dagen met haar en draag ik haar met me
mee in mijn hart. En jouw kinderen en je man zullen met hun leven verder kun-
nen, mede dank zij de wijsheid en de liefde die jij hun meegegeven hebt.
Hou zo vol, ook voor jezelf. Lieve zoen, en "dank u" voor jouw zo waardevolle sporen.

Gepost door: Klavertje | 23-11-06

dat idee van Ingebergh, DOEN Anneke...
Ik zou er ontzettend veel voor over hebben om toch maar zoiets van mijn mama en van Michael te hebben.... hun stem, hun beelden!!!
Je kinderen zullen je ontzettend dankbaar zijn, zeker weten!!!

dikke knuffel

Gepost door: Talleke | 23-11-06

geweldig hoe je dit aanpakt en de top van d evideoloop is gewoon schitterend vind ik doen dus
take care

Gepost door: willy | 25-11-06

Anneke ik moet zeggen dat ik ontzettend veel respect voor jou heb. Fijn dat je al een hap uit de papierrommel hebt kunnen nemen. Ik kan me goed voorstellen dat het rust geeft.
Ik wens je nog veel sterkte met het scheppen van rust in je leven. Ik vind je een kanjer.
Lieve groet

Gepost door: Purplerose | 25-11-06

Anneke ...
Ik ben niet vaak in blogland meer ... maar een paar personen blijf ik volgen.
Tja .. jij bent er daar 1 van en ik moet zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk was toen ik een dag of 10 geleden helemaal bijgelezen was. Op dat moment herdachten wij net mijn broers sterfdag en jij was in de periode van zijn ziekte een van mijn virtuele steuntjes!!!

Ik ben bang hier lege woorden neer te schrijven, terwijl ik weet hoe belangrijk het is om juist nu helder te zijn.
Zo mooi dat jij en je gezin open kunnen zijn tegenover elkaar. Zo belangrijk ook, omdat afscheid nemen een wezenlijk iets is, omdat openheid ook ruimte schept en rust ...

Ik denk vaak aan je en gun jou wat mijn broer niet had: een plek om te zijn met zijn vragen, onzekerheden, angsten ...

een dikke kus,
twee armen om je heen,
veel liefs
Sabine

Gepost door: FMS | 28-11-06

nog een bakje sterkte komen brengen lieve meid doorgaan tot... thinking on you here

Gepost door: willy | 28-11-06

De commentaren zijn gesloten.