05-09-06

Time bomb medicine

Bedankt voor jullie lieve woordjes allemaal. Ik trek me er echt aan op. Ik geef niet op, maar soms lijkt het gewoon allemaal zo hopeloos. De voorbije week heb ik grotendeels in bed of op de zetel doorgebracht. De vertraagde werking van de nieuwste chemo blijkt immers ook te slaan op de nevenwerkingen ervan. Net toen ik dacht dat het allemaal wel leek mee te vallen, worden de bijwerkingen alleen maar erger en erger. ik voel me heel erg moe en slap en ondertussen heb ik er een schimmelinfectie bij in mijn mond en waarschijnlijk ook in mijn slokdarm waardoor eten en drinken erg pijnlijk zijn. Platte petatjes, yoghurt en puddingskes zijn zowat het enige wat erin gaat en cola zonder prik om mijn suikerniveau wat op peil te houden. Het ergste is dat ik wel honger heb en zin in van alles en nog wat maar ik krijg het gewoon niet binnen, tenzij ik met pijn. Er zijn leukere manieren om af te vallen...

Ik begrijp ook echt niet waarom de dokters op oncologie daar niet meer oog en aandacht voor hebben. Zij zijn maar gefocused op één ding en dat is die tumoren kleiner krijgen. De bijwerkingen moet je er maar bij nemen.  Ze weten nochtans dat ik gevoelig ben voor schimmelinfecties. Zeven jaar geleden lag ik een week in het ziekenhuis omdat ik niets meer kon eten en drinken. Mijn mond en keel waren één grote schimmel en mijn bloed was toen zo slecht dat de dokter verbaasd was dat ik nog kon rondlopen. Resultaat: bloedtransfusies en zware antibiotica. Toen had ik ook een week ervoor met een dokter gesproken die laconiek zei dat het wel zou overgaan. Anneke als brave patiënt geloofde dat en dacht dat ze maar wat sterker moest zijn. Twee weken geleden vroeg ik ook naar de bijwerkingen, maar die zouden allemaal best meevallen. Mondinfecties kwamen ook wel eens voor, maar dat zou ook wel meevallen. Niet dus. Terwijl ik nog eens duidelijk heb vermeld dat ik daar gevoelig voor ben.

Tot zover de klaagzang voor vandaag. Ik ga nu nog een beetje zitten wachten op de zon die ons beloofd werd...

10:34 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Oei, Hé Anneke, dat is inderdaad niet mis allemaal. En had je het op voorhand geweten dan had je je tenminste nog een beetje kunnen voorbereiden... Misschien die dokter eens goed je gedacht zeggen? (Vriendelijk maar ferm?) Ze werken wel met mensen hé, niet met 'gevallen'. Soms verliezen ze dat weleens uit het oog...
En daar zit jij dan met de gebakken peren.
Het zonnetje vecht zich hier tussen de wolken door, maar ze zal nog ferm haar best mogen doen willen we hier morgen die beloofde zomerse dag krijgen!
Hoop dat het bij jou al wat zonniger is!
Liefs en groetjes,
Inge

Gepost door: inge | 05-09-06

Maar meid toch, je al zo slecht voelen en dan nog zo'n schimmelinfectie er bovenop. Terwijl eten nu zo belangrijk is. Heb je al geprobeerd om bouillon te drinken?

De oncologen vinden die bijwerkingen inderdaad vaak maar "bijzaak", dat heb ik zelf ook ervaren. Het gaat wel over zeggen ze dan, de reden waarom je die dingen hebt is belangrijker. Dat kan dan wel zo zijn, maar het maakt het verdomd moeilijk. Misschien toch maar antibiotica vragen?
Liefs,
Elly

Gepost door: Elly | 05-09-06

Een klaagzang... kan deugd doen en je gemoed wat verlichten. Wat mij betreft: als ik daarmee een heel klein beetje steun kan bieden en een heel klein beetje kan helpen om je hierdoor te sleuren, wil ik wel meer luisteren.

Misschien inderdaad antibiotica vragen voor die schimmelinfectie, want eten is m.i. inderdaad belangrijk om op krachten te komen en krachten te verzamelen.

En specialisten hebben het beste voor ogen en willen het beste resultaat behalen, maar vergeten inderdaad dat het soms niet echt leefbaar meer is en zouden best wel eens mogen waarschuwen.

Veel moed! Dikke knuffel!

Gepost door: Zita | 05-09-06

* Ik vertoef niet vaak meer in skynetwereld, maar heb hier even bijgelezen ...
Een zware tijd voor jou, die niet met een simpel woord te verlichten is ...
een dikke virtuele knuffel, een luisterend oor (een lezend oog in dit geval) waarbij je even alles van je af kan praten/schrijven als je daar behoefte aan hebt, twee virtuele armen om je heen waarin je even kan wegkruipen als de emoties te heftig worden ...
ach .. ik zou je graag zoveel meer bieden ...
Heel veel sterkte en moed voor jou!

Gepost door: Freemysoul | 06-09-06

=^..^= ach lieve schat.... eventjes, maar dan echt héél eventjes zou ik je leed wel willen overnemen, gewoon omdat ik WEET.....

dikke dikke knuffel XXX

Gepost door: Talleke | 09-09-06

oef. ik ben blij je "klaagzang" te mogen aanhoren! Je mag, voor mij althans, niet stil zijn..ik lees je graag en ben steeds benieuwd naar jouw verhaal!!!
dikke knuffel!

Gepost door: chinezeke | 09-09-06

Klaagzang? Komaan meid, mensen die zagen ove rpietluttigheden dat is een zaag spannen. Maar jij met al wat je meemaakt? Geen sprake van, het lucht vast op om hier je ervaringen te kunnen delen en neerpennen.

Jij bent zo'n vrouw die mij leert dat je ondanks tegenslag toch sterk kan zijn en genieten. Dat je nu in een dip zit, doet daaraan geen afbreuk. Ik blijf je een topdame vinden!

Gepost door: Little Witch | 13-09-06

Nog geen nieuws.. Gaat het al wat beter ondertussen? Ik hoop van wel. Maar die lange stilte doet mij toch een beetje vrezen...
Ik hoop dat je je gauw goed genoeg voelt om weer een beetje van de dagdagelijkse dingen te genieten. Goed genoeg ook om hier weer iets te komen vertellen. Ik stuur je nog een hele gemeende lieve knuffel!
Liefs,
Inge

Gepost door: inge | 14-09-06

De commentaren zijn gesloten.