11-06-06

Gelukkig

Mensen vragen me wel eens hoe ik nog gelukkig kan zijn, hoe ik kan leven met de wetenschap binnen afzienbare tijd dood te zijn? Ik vraag het mezelf ook wel eens af. Maar het huizenhoge cliché is waar. Bij elke nieuwe confrontatie met het kankermonster leerde ik een nieuwe les, over mezelf en over het leven. Het ging telkens gepaard met veel gewroet, gezoek en tranen verdriet, maar elke keer kwam ik er sterker weer uit. Older and wiser. Na de eerste keer, bijna 7 jaar geleden, was ik eerst héél materialistisch. Ik wilde alles en liefst meteen: een mooi huis met aangelegde tuin, vakanties, nieuwe auto, ... noem maar op. Financieel was dat natuurlijk niet haalbaar en na een tijd besefte ik dat daar het geluk niet ligt. Integendeel, het bracht me alleen maar veel frustratie. Vorig jaar, deze tijd, na de tweede chemobehandeling, wilde ik ook alles, maar dan  alles doen. Verloren tijd proberen in te halen, treuren om gemiste kansen, verdriet om wat ik niet meer kan en uiteindelijk beseffen dat je in het leven niet constants kicks moet najagen en niet moet proberen om zoveel mogelijk te doen in één dag, om gelukkig te zijn. En nu? Nu wil ik eigenlijk niets meer: gewoon zijn is vaak genoeg. Ik heb geleerd dat je het geluk vindt, als je stopt met zoeken. De weg naar het geluk is dat er geen weg is oftwel de taoïstische visie op het leven. Ik ben perfect gelukkig zittend op mijn schommel, starend naar de zonsondergang over de velden. Een liedje neuriënd in mezelf en de dag overpeinzend. Elke dag heeft zijn mooie en waardevolle momenten en daar focus ik op. Die probeer ik me te herinneren en de rest probeer ik los te laten. Ik ben niet perfect, verre van, maar heb nu ook minder de ambitie van het te willen zijn. Ik maak mijn fouten en de ene dag gaat het me beter af dan de andere. Ik  probeer me ook niet meer druk te maken in kleine dingen en dat brengt vanzelf meer rust.

Eigenlijk is mijn ziekte een soort rouwproces. Telkens opnieuw neem ik afscheid van dingen die niet meer kunnen, die niet meer moeten. Niet dat ik geen doel meer heb. Integendeel, ik ben nog veel van plan, maar het berusten maakt de dagelijkse frustraties wel danig minder. Proberen me neer te leggen bij wat is en niet te veel te denken aan wat zou moeten en wat zou kunnen als.........

Het gras is niet altijd groener aan de andere kant, weet je.

11:06 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

mooi.... en ik hoop dat héél véél mensen dit lezen
en er wijze lessen uit trekken...

Gepost door: lavender faery | 11-06-06

Dat heb jij.. heel mooi verwoord. Het is niet elke dag even gemakkelijk om deze visie te beleven. Maar je bewust zijn van wat geluk inhoudt, daar zouden meer mensen zich van bewust moeten zijn.
Een fijne zondag.

Gepost door: kleintje | 11-06-06

niemand kan het beter uitdrukken alles word relatief, en je leeft van dag tot dag met de hoop en het verlangen van een goede dag morgen en overmorgen ongeacht wat er zal komen.
sterkte lieve moedige meid

Gepost door: willy | 11-06-06

Wat jij beschrijft is net de reden waarom ik zoveel steun gevonden heb in het boeddhisme; berusting is inderdaad niet verzaken aan bepaalde doelen die je jezelf stelt , maar toch geen energie verspillen aan een innerlijke strijd die je geen stap verder brengt. Genieten van het moment, ook al is dat gewoon zalig niksen, één van de belangrijkste lessen van de voorbije jaren, ook voor mij.

Gepost door: Elly | 11-06-06

Beste Anneke, Bedankt voor je bezoekje. Ook ik ben hier voor het eerst en ik ben sterk onder de indruk, een beetje van mijn melk zelfs. Wij sakkeren soms over pietluttigheden, en dan schrijf jij hier zo'n moedige woorden. Ik wens je nog veel sterkte toe en veel vreugdevolle momenten. Ik kom hier vast en zeker nog terug.

Gepost door: Piet | 12-06-06

Mooi Bedankt voor je bezoekje en je linkje.
Ik vind je een moedige vrouw en leven zoals jij zal niet makkelijk zijn. Maar toch bekijk je alles met een redelijk roze bril, alhoewel die soms ook wel zwart zal zijn vermoed ik.
Ik wens je veel sterkte in het ganse proces en soms ben ik pesimistisch maar soms ook positief .. dus ik hoop op een mirakel misschien van elfjes ... een mens mag ook een beetje blijven dromen

Gepost door: Lain | 12-06-06

haiku's zelfs de grote eik
wil voor jouw een bonsai zijn
zoveel levenskunst

Gepost door: Geert | 12-06-06

De commentaren zijn gesloten.