01-06-06

Uitstel van executie

 

Elke keer weer voelt het alsof ik naar de rechtbank ga om mijn doodsvonnis te laten tekenen en als ik er zo over nadenk is dat bijna onmenselijk ondraaglijk, elke maand opnieuw. Ik wens het mijn vijand niet toe, moest ik er één hebben. Weten dat wat je ook doet, wat je ook denkt, de cellen in je lijf zich toch gedragen zoals zij wensen. De totale machteloosheid. Ik voel me goed en toch beweert mijn tumor marker voor de tweede keer op rij van niet. Tumor marker gestegen en nog geen klein beetje. Da's bloed van een maand geleden en dat zegt dus nog niets zegt de dokter. Verandering van medicatie kan dat veroorzaken. Drie stijgingen op rij markeren een tendens en dan wordt er een scan gemaakt. Dus eerst kijken wat mijn bloed vandaag te vertellen heeft. Niet ongerust zijn en niet panikeren. Als ik wil mag ik volgende week bellen voor de resultaten en anders ziet ze me eind van de maand terug. Ik wil het wel weten, maar tegelijkertijd ook niet. Ik wil verblijven in deze toestand van "ignorant bliss", gelukkig en goed in mijn vel. Life is not about numbers. Laat die celletjes maar doen, mijn geluk en de liefde zullen ze overwinnen. Geef mijn lichaam de tijd om de vijand aan te pakken. Laat mij nog eventjes genieten van mijn leven. Laat me herbronnen en opnieuw de kracht vinden om verder te gaan als het nodig is. Is dat nu naïef vluchten? Ik blijf dromen van betere tijden, alhoewel nu is ook niet slecht. Ik blijf geloven in mijn toekomst.  Ik blijf de wolken bestuderen. (Heb je die giraf ook gezien?) Ik blijf mezelf en dat getal kan me gestolen worden, nog minstens een maand.

20:42 Gepost door Anneke in Anneke | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Je hebt ooit eens gezegd dat mensen die het niet hebben, niet weten wat zeggen. Dat is juist. Ondertussen weet ik, dat mensen die het niet hebben, zélfs als ze wél weten wat zeggen, tóch verkeerd zeggen.

Ik kreeg gewoon het antwoord : "er zijn momenten dat je beter niks zegt".

Als je nu even dirigeerde en zei wat je verwacht dat we zeggen.

Momenteel zeg ik wél, al kijk je boos of al is het niet juist of weet ik veel, dat ik wou dat ik je kon helpen.

Geniet van die maand en -laat ons hopen- van alle volgende.

Gepost door: ms | 01-06-06

Lieve Anneke Potverdorie toch, die stomme cellen, die belachelijke cijfers, waarom wordt je leven beheerst door iets wat we zelf niet onder controle kunnen houden? Even niet weten, even al die prul negeren, het zou zalig zijn, maar mij lukt dat niet. Ik hoop dat jij er wel in slaagt tot de volgende afspraak met de "cijferdokter". Knuffel

Gepost door: Elly | 01-06-06

ik heb vandaag ontzettend veel aan jou gedacht...
die cellen, zucht...
jij bepaalt, jij kiest, al zullen er momenten zijn dat je inderdaad geen keuzes zou willen moeten maken...
dikke knuffel... xxx

Gepost door: abnormalia | 02-06-06

getalletjes... Geniet van dat goede gevoel dat momenteel bij je overheerst
en laat de cijfertjes het niet opeten...

Enne, de giraf is hier net voorbij gekomen ;-)...

Gepost door: lavender faery | 02-06-06

........... nen helen dikke pakkerd van mij!

Gepost door: chinezeke | 02-06-06

een giraf ! echt? verdorie... gemist !

en ach... what can I tik hier in als reactie? (wow... goed bezig) ik bedoel maar dat ik je een leuke maand juni toewens, met veel zon en warme momenten enzo! en duimen dat het inderdaad "alleen maar" aan de verandering van medicatie ligt.
mijn gevoel heeft me nog nooit echt bedrogen, ik voelde de slechte dingen altijd perfect aankomen en de minder slechte dingen dus ook, hopelijk is ook jouw gevoel gewoon juist!

Gepost door: an | 02-06-06

~~ Genieten van deze maand,en het wordt een drukke!! Kus en knuffels van mij.Ik weet niet goed wat zeggen, wel wat "voelen", maar woorden heb ik even niet...

Gepost door: Crisje | 02-06-06

Moedig Moedig om dit neer te pennen.
Geniet van het leven met héél veel teugen.
Dat is wat iedereen zou moeten doen...

Gepost door: Lain | 02-06-06

De commentaren zijn gesloten.