22-05-06

Opzij, opzij, opzij....

Pfff, druk, druk, druk. De eindmeet komt in zicht, wat betreft het communiefeest dan toch. Maar nog veel te doen. Zaterdag een uitgeregend communiefeest van mijn neefje en gisteren heel de dag opgeruimd op de bovenverdieping omdat het erop lijkt dat we slecht weer mogen verwachten voor donderdag en dan moeten de kids binnen kunnen spelen, boven dus. En als de kids boven spelen gaan de ouders van die kids daar ook wel eens langs, dus moet er boven ook opgeruimd worden. Vandaag proberen we alvast een begin te maken met de benedenverdieping, want als het regent zit ook iedereen binnen en moet er wel het een en ander gereorganiseerd worden om plaats te maken. Dan nog boodschappenlijstje maken en vanavond langs de Colruyt. Maar eerst neem ik de voormiddag vrij want ik voel dat ik de laatste dagen wel duidelijk te veel gedaan heb. Het valt ook niet mee dat heel die voorbereiding in volle chemopillenperiode zit/zat. Vooral naar het einde toe (gisteren laatste pillendag) resulteert dat toch in meer spier- en gewrichtenpijn, misselijkheid, duizeligheid en steken onder mijn ribben. Gedachten slaan weer op hol: darmen, maag, lever??? Ik voel mij eerlijk gezegd redelijk belabberd nu en ik moet zien dat ik het feest nog haal. Waarschijnlijk zak ik vrijdag als een plum pudding in elkaar...

 't Valt ook niet altijd mee om er niet aan te denken, als je al die kwaaltjes hebt, al doe ik mijn best. Op het feest zaterdag vroeg trouwens iedereen hoe het nu met me is en ik had echt geen zin om er over te praten. Ik was blij dat ik eens wat afleiding heb en eens over iets anders kon praten, maar als de een na de ander dan vraagt hoe het met je gaat, word je er telkens terug met je neus ingedrukt. Goedgedoeld, ik weet het wel, maar soms heb ik daar gewoon geen zin in. Ik zal misschien donderdag aan het begin van het feest een korte mededeling doen van mijn gezondheidssituatie op dat moment en dan kunnen we dat voor de rest van de dag vergeten .

Ondertussen begint ook bij ons Engeltje de spanning te stijgen. Ze is in volle verwachting van haar grote feest. Ons Schattebolleke daarentegen loopt al weken rond als een donderwolk want ze is een beetje (veel) jaloers op haar kleine zus. Dat is een venijnig trekje van haar, jammer genoeg. Het is al verbeterd maar ze denkt altijd dat ze achteruitgeschoven wordt, terwijl ze hier veruit de meeste aandacht en spullen krijgt. Ook verkeerd parenting, maar wie het hard roepst krijgt het meest. Zo gaat dat in het leven....

Zo, ik zal al maar een beetje gaan opwarmen.

 

En oh ja, please please please laat het donderdag mooi weer zijn !!!!

 

11:07 Gepost door Anneke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.